Home

Lieve Allemaal,

Al weer een klein weekje in ons koude kikkerlandje. Toch ben ik nog een klein beetje daar in het warme Zuid Afrika, ik praat er enorm veel over en ben er ook in mijn hoofd nog heel veel mee bezig.
Vragen als `wat is me nu het meeste bijgebleven?`, wat is de essentie van mijn ervaring? spoken door mijn hoofd`. Ik heb nog geen antwoorden.
Duidelijk is wel dat het een enorme ervaring is geweest die ik voor geen goud had willen missen.
Dit geldt zowel voor de ervaring van werken bij Isiaiah als een maand rondreizen met mijn 2 kinderen.

Lieve Allemaal,

Nou dat heeft vast erg lang geduurd voor mijn trouwe lezers.
De laatste week Isiaiah zit er al weer lang en breed op. Heb nog wat kunnen doen met de vrouwen in het opvanghuis. Een heeft een baan gevonden als schoonmaakster en heeft ook al haar papieren kunnen regelen, zodat ze nu op zoek kan naar een echte baan.Ik merkte dat dit haar erg veel zelfvertrouwen geeft. Ze ziet er weer perspectief in om met haar kinderen iets voor het gezin op te gaan bouwen. Ook me redelijk wat bemoeid met degene die in het opvanghuis voor vrouwen de coordinatie had. Omdat het huis werd gesloten betekende dit dat zij moest vertrekken uit het huis. Hierover was nogal wat onenigheid en ik heb geprobeerd als intermediair op te treden.

Lieve Allemaal,

Ik sta iedere keer weer versteld van het aantal mensen wat mijn weblog volgt. Het voelt geweldig om te merken dat mensen meeleven en geinteresseerd zijn in waar ik mee bezig ben.
Tot mijn verbazing zit ik al weer in mijn laatste week Isiaiah. De tijd is omgevlogen, maar duurt soms ook wel weer heel erg lang.
Gister is mijn tienermoeder vertrokken naar haar eigen moeder. Ze is vol vertrouwen dat het goed gaat komen met haar en haar dochtertje. We hebben ook de afgelopen week weer met haar gezwommen en dan is het heerlijk om te zien dat ze weer even echt kind kan zijn, die uitbundig in het water springt en duikt. Ik heb de afgelopen weken steeds fotootjes van haar en later ook van Kylie gemaakt en deze haar in een klein fotoboekje meegegeven. De eerste week van haar kindje moet toch in ieder geval worden gedocumenteerd! (vraag is of het hierna nog veel zal gebeuren).

Lieve Allemaal,

Onbegrijpelijk dat ik al weer over de helft ben van mijn periode bij Isiaiah. Aan de ene kant lijkt het alsof ik hier al maanden ben, aan de andere kant vliegt de tijd.
De afgelopen paar dagen heb ik me meer kunnen bezig houden, met waar ik eigenlijk voor ben gekomen namelijk met de volwassenen aan de slag om te kijken hoe zij verder kunnen.
Intern binnen het project loopt het niet allemaal zo lekker. Dit heeft met een aantal zaken te maken, waaronder het feit de Glennys, de directeur van het project, momenteel zo goed als overspannen is. Ze heeft veel moeite de zaken te overzien en kan moeilijk loslaten. Gelukkig is er tussen ons voldoende vertrouwen om hierover te praten en hopelijk kan ik iets bijdragen om e.e.a onderling wat soepeler te laten lopen.

Lieve Allemaal,

Nou dat was me het weekje wel! Het voelt alsof ik hier al minstens een maand zit.
Langzaam begin ik de namen van de kinderen te leren (dat is niet zo mijn sterkste kant!). We wennen aan de vaste routine van 's morgens iedereen een bordje maispap en dan aankleden. Het lijkt alsof de kinderen 's nachts niet worden verschoond, want meestal drijven ze uit hun luiers. Bruine verrassingen tot onder de oksels zijn ook zeker geen uitzondering. Ik merk dat het went en je gewoon je neus maar even dicht doet.

Lieve Allemaal,

Hier dan het eerste bericht 'echt' vanuit Afrika.
Afgelopen maandag ben ik gearriveerd bij Isiaiah 54 en kreeg een bijzonder warm welkom van Glennys en Keith, het echtpaar wat het project al 26 jaar runt.
We (Katinka, Roos en ik) werden rondgeleid op het project en waren verbijsterd over het aantal kinderen (20) in een heel klein huisje. Naast de woonkamer zijn er 3 slaapkamers, een voor Glennys en Keith met de babies (op dit moment 3). Verder een meisjes en een jongenskamer, waar de bedden tegen elkaar aan staan. Ook is er een soort kleine ommuuurde patio, waar de kindjes veilig kunnen spelen.

Lieve mensen,

Graag wil ik met jullie delen hoe enorm overweldigd ik ben door alle lieve, betrokken reacties die ik dagelijks krijg.

Afgelopen zondag op mijn sponsor/uitzwaaiverjaardag waren er een heleboel mensen die allemaal zeer geinteresseerd zijn in mij en mijn project en die me overlaadden met aandacht, bijval en gulle gaven. Iedere dag komen er lieve mailtjes, telefoontjes en briefjes bij mij binnen,  waarin ik steun krijg voor wat ik in Zuid Afrika wil gaan doen. Het is toch wel heel bijzonder dat ik mijn droom wil waarmaken en dat iedereen in mijn wijde omgeving daar positief op reageert en meeleeft!! Ik ben hierdoor zeer geroerd en wil jullie daarvoor hartelijk danken.

Intussen komt het nu wel heel dichtbij. Gisteren was ik bij de kringloop en kocht een mouwloos jurkje en shirtje. Het idee dat ik die volgende week kan dragen is nog erg onwezenlijk.

Hallo Allemaal,

Het valt voor mij nog niet mee om mijn weblog bij te houden. Als computeroen had ik net een heel verhaal geschreven, maar opeens was dat weer verdwenen???!! Nog maar een poging.
Afgelopen zaterdag een training gehad, waarbij we enorm veel informatie hebben gekregen, maar daarnaast in spelsituaties ook werden geconfronteerd met andere culturen en andere spelregels. Hoe flexibel ben ik en hoe kan ik communiceren met mensen die vanuit een heel ander referentiekader redeneren? Heel leerzaam en ook leuk. Ik heb ook één van mijn medevrijwilligers, Roos, ontmoet. We reizen via een andere weg, maar zien elkaar natuurlijk bij Isiaiah.

Hallo Allemaal.

Het is bijna zo ver, binnen 3 weken ben ik in Zuid Afrika en ga ik met eigen ogen zien hoe het allemaal is daar!
De afgelopen week allerlei vaccinaties gehad en bezig geweest met verzinnen hoe ik sponsors kan interesseren voor `mijn project`. Naast de foldertjes die ik uitdeel en bij mijn kerstkaarten stop heb ik op 27 december (mijn verjaardag) een sponsor/uitzwaai verjaardag. Hoe meer ik lees over het project hoe meer ik ervan overtuigd raak dat het heel belangrijk is om geld in te zamelen om zowel de eerste levensbehoeften als ook wat meer structurele zaken zoals onderwijs, huisvesting etc. te bekostigen.
Tot mijn grote plezier is de eerste donatie intussen binnen van iemand, waarvan ik de naam niet direct thuis kan brengen. Geweldig!!